صاف و ساده!
منطقی اما نه فلسفی!
ادبیاتت میشود از آنها که یک راست میرود در قلب آدم.
تو خیلی آرام و ساده "من" میشوی و دیگران چه ساده تر و آرام تر دوستت خواهند داشت.
گسترده میشوی در طبیعت و آبشار و کویر و حیوان و انسان
و روحت به لطافت، متعالی میشود.
او تو را "منحصراً" آفریده تا " من" باشی
فقط من.
و سالها فرار ِِ فراز از " من" شایسته نبود.
همه چیز از من شروع میشود.
وقتی قرار است خودت باشی، صاف و ساده میشوی. منطقی میشوی اما نه فلسفی و ادبیاتت میشود از آنها که یک راست میرود در قلب آدم ها. تو خیلی آرام و ساده من میشوی و دیگران چه ساده تر و آرام تر دوستت خواهند داشت. گسترده میشوی در طبیعت و آبشار و کویر و حیوان و انسان . و روحت به لطافت، متعالی میشود. او تو را "منحصراً" آفریده تا " من" باشی
باشی!!فقط من!
و سالها فرار ِِ فراز از " من" شایسته نبود.
همه چیز از من شروع میشود...
فاصله اندیشه تا زمان شنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۶ساعت ۴:۲۴ ق.ظ دل نوشته ای از فراز| |
برچسب:
نویسنده: پرهام اکبرینژاد